We hebben op 14 juni 2006 onze lieve, lieve labrador retriever Ayla onverwacht moeten laten inslapen. Ze is 11,5 jaar oud geworden.
Een te snel opgekomen gezwel aan haar milt, met teveel uitzaaiingen in haar borstkastje, gaf ons geen andere keuze.
We missen haar.
Ayla was mijn eerste hond en bijzondere inspiratie.
Uit dankbaarheid voor haar verrijking van mijn leven heb ik in 2001 het eerste portret van Ayla geschilderd. Haar liefdevolle schoonheid was de oorzaak van nog vele hondenschilderijen die in mijn atelier in de Amsterdamse Jordaan zijn ontstaan.
We waren onafscheidelijk.
Ayla heeft mij zoveel geleerd. Door haar aandacht en geduld leerde ik hoe ongelooflijk veel positieve energie een levend wezen, onvoorwaardelijk, kan genereren. Als schilder had ik vanaf dat moment een prachtig thema gevonden. Via zeer expressieve kleuren, gecombineerd met een strakke figuratie/gelijkenis, probeerde ik om het geluk en plezier dat Ayla mij bracht af te beelden op doek.
Veel mensen reageerden enthousiast en al snel verschenen andere honden ten tonele. Ik leerde kennis met ze te maken.
En onderscheid.
De ene hond bleek de ander niet te zijn. Het was geweldig.
De liefde van hun baasjes evenzo. Een intimiteit tussen mens en dier die ik voorheen niet kende. Trots ook. Humor. Maar ook emotie.
Mensen tot tranen toe geroerd vanwege een houding of een blik die ik had geschilderd.
Opmerkelijk voor velen was mijn keuze voor Ayla als schilderonderwerp.
Ik ben niet opgegroeid met honden. Ik haalde ze niet aan en bleef oplettend op afstand. Tot 1998, het jaar waarin mijn vriendin Quirien met haar hond Ayla verliefd op mij werd(en). Het geduld - het duurde een jaar alvorens ik Ayla toestond om mijn huis te betreden - waarmee Q en Ayla ervoor hebben gezorgd dat we nu onafscheidelijk zijn geworden heeft veel indruk op mij gemaakt.
Ayla vond het heerlijk op de stoep voor mijn atelier in de Hazenstraat. Kleine kinderen werden door haar veilig 'opgevoed' om met honden om te gaan. Ze liet zich graag aaien en gaf daarmee zoveel onvoorwaardelijke liefde aan iedereen terug. Kinderen en volwassenen, toeristen van over de hele wereld die haar fotografeerden, filmden en schilderijen kochten. Ze is op TV geweest, in het Klokhuis. Er is over haar geschreven in Nederland, Frankrijk en Australië. Het was zo'n mooie ambassadrice van het Labradorras.
Ayla was voor iedereen altijd even lief en mooi.
Joep Buijs
