31 oktober 2009
Reacties (of delen hiervan) op het weblog van Joep Buijs kunnen (met vermelding van de afzender) vermeld worden in het BLOG. De beslissing hierover neemt Joep Buijs. Indien u op de hoogte wenst te worden gehouden over nieuwe bijdragen op het BLOG kunt u een e-mail met dit verzoek sturen.
r e a g e r e n ?
Let op. Reacties kunnen geplaatst worden in dit BLOG.
G E D A C H T E N
J O E P  B U I J S
Volop beweging. Voorbereidingen voor de Pulitzer tentoonstelling vanaf december 2009. Waarschijnlijk vier of vijf doeken uit de E X I S T I N T E N S I T Y -serie. Schilderij SINGASONG verkocht. Is op een mooie plek beland. Een aantal LANDSCHAPPEN geschilderd. Spannende materiaalstudies. Er is goede belangstelling voor mijn werk op het moment. Helaas ook enkele 'net niet' verkopen. Een echtpaar dat er onderling niet uit kwam welke van 2 mogelijke doeken te kiezen en dus maar helemaal geen schilderij besloot te kopen.

Verder interessante en moeizame communicatie met een mogelijke expositie-gegadigde waarover ik al eerder berichtte op dit blog. Casper. Een bekende club/restauranteigenaar uit Amsterdam. Deze vriendelijke jongen liep enkele maanden geleden zeer enthousiast mijn atelier binnen. Was helemaal weg van mijn werk en stelde voor om er 'iets' mee te gaan doen. Hij is later nog enkele keren, met zijn familie en een keer met medewerkster langsgeweest. Tentoonstellingen, performances, opdrachten, van alles was mogelijk. Maar helaas ziet het er na maanden niet naar uit dat dat 'iets' ook van de grond gaat komen. Zijn medewerkster geeft geen enkel signaal van leven. Casper zelf is een 'ideeënman', zei hij mij een tijdje terug. Voor de uitvoering heeft hij 'mensen'.

Dit soort dingen maak ik, geestig genoeg, regelmatig mee. Vaak zijn het redelijk gefortuneerde mannen, succesvol in hun eigen zakenwereldje, die oprecht geraakt worden door mijn werk en dan vervolgens dingen gaan beloven die niet waar worden gemaakt. Grote plannen, veel beloftes en vervolgens helemaal niets.

Ik weet, ik ben geen grote 'zakenspeler' en het zakelijke kille gaat dan ook niet altijd goed samen met de gevoelsverbinding die ik heb met mijn werk. Het is niet altijd kwade wil van zo'n man maar een onaardige manier van communicatie is het wel. Beloof dan niets. Als je twijfelt of nog geen duidelijkheid hebt, zeg dat dan gewoon! Praat. Wees beleefd. Verschuil je niet. I can handle it. Dan kan ik weer verder zonder dat in mijn achterhoofd zo'n man met zijn ideetjes opspeelt.

Misschien is het ook gewoon een sociaal spelletje. Geil op concepten, groot geld, enorme projecten. Dat soort spanning. Ik begrijp dat wel maar word altijd een beetje nerveus van die manier van leven. Zo enorm gehaast. Geen oog meer voor een menselijke, individuele maat buiten die van het eigen ego. Creatie-masturbatie zonder orgasme. Ik vermoed dat zo iemand zich teveel persoonlijke, misschien kleinere gevoelsrijkere contacten helemaal niet kan veroorloven. Waarschijnlijk breekt dan de spanningsboog die nodig is om binnen de serieuze geld-, media- en horecawereld potent te kunnen bewegen.

Pffff, heel verhaal zeg. Ik gun hem alle succes. Onze gesprekken waren buitengewoon vriendschappelijk. 1 op 1. Net alsof we elkaar op die momenten al jaren kenden en wederzijds zeer graag mochten. Misschien verrast hij me nog, anders jammer. Wel jammer ja.
Het moet gaan gebeuren met gezichten. De stijl van de EXISTINTENSITY-gezichten en dan naar kleur toe. Daniël Richter weer even bekeken. Man o man, die kant wil ik op. Vorige week ben ik bij mijn vorige overbuurman Jorg van GRIMM FINE ARTGALLERY binnengelopen. Richter heeft daar momenteel een tentoonstelling. In mijn academietijd heb ik in een gelijke zoektocht gezeten, ben ook redelijk in de buurt gekomen. Mij ontbrak echter de 'Ausdauer', het engagement en misschien ook wel de juiste begeleiding. Ik ben echter nog steeds alive and kicking! Het niveau van Richter lijkt mij lastig te evenaren maar verbetering van mijn niveau, zolang ik leef, is mijn streven.
Ik zie volop mogelijkheden in mijn intensieve koppen, ben supergemotiveerd. Technisch kan ik het aan. Nu nog logistiek. Mijn werktijd is nog steeds beperkt. De zorg voor Lente neemt veel tijd in beslag. De voorbije weken geven we elkaar thuis een of andere griepvorm door. Een chiropractor is met mijn rug bezig. Ik had een wervel verdraaid met het tillen van de hond. Gecombineerd met een overbelasting van het middendeel van mijn spieren aan mijn rechter rugzijde (door het exessieve bewegen tijdens het schilderen en tekenen). OK, genoeg.

Komende week ben ik veel aan het karikatuurtekenen in het land. Verder een honarable award gewonnen bij een online schildercompetitie. Ik ben ook een November Showcase Winner op 1 van de grootste internationale online kunstwebsites ArtSLant. Er volgen nog 2 selectieronden voor een uiteindelijke winnaar. Ik vind dit al erg aardig. Ik hoop dat er zo wat extra aandacht wordt gegenereerd voor mijn werk.
11 december 2009
September Clues, een uitgebreide analyse van de belangrijkste nieuwsuitzendingen van de explosies in het WTC in New York op 11 september 2001. Het blijft mij boeien, de werkelijkheid achter de werkelijkheid. Is manipulatie (on)geloofwaardig? Eerst kijken maar weer. Open mind. Twee delen.
De tentoonstelling in Pulitzer Art Gallery is begonnen.
De pizzaschilderijen bij La Festa hangen ook.
En meer mogelijke beïnvloeding van onze realiteit, of toch niet..? Wat is de Nieuwe Wereld Orde? Wie en wat is Obama? Kijk naar deze film
13 december 2009
21 december 2009
Een goede vriendin vertelde mij dat ze mijn werk waarin ik comic/strip-achtige elementen gebruik zo sterk vind. Interessant, want spannend en voor mij dicht bij huis qua techniek. Ik heb er direct werk van gemaakt. Zie hier OBAMASTER MOUSE!:
OBAMASTER MOUSE
acrylverf, krijt, houtskool, linnen
100 : 120 cm
Ik ben van plan om een aantal doeken te schilderen over manipulatieve tussenpersonen in maatschappelijke, politieke en religieuze machtsposities. Koningin Beatrix staat nu op mijn schildersezel. Paus Benedictus XVI volgt. De gurus zijn er al.

Mijn motivatie is gelegen in mijn overtuiging dat de meeste mensen door geestelijke of intelectuele beperking en/of luiheid kiezen voor een door een derde persoon of instituut/organisatie gecreëerde werkelijkheid en bestaanslegitimatie. Soms - maar niet altijd - in combinatie met een beperkt genetisch bepaald cellulair pakket. Ook vermeend tijdsgebrek, materiële armoede of rijkdom, doodsangst en genotszucht spelen een rol bij deze vaak wat apatische beleving van de persoonlijke werkelijkheid. Tot het 'te laat' is. Dat dan weer wel. Er wordt iemand ziek, er gaat iemand vreemd, er is een lucide nachtmerrie, er is een preventieve politiecontrole, er gaat een bank failliet, er klinkt mooie muziek, er gaat iemand dood, enzenz.. En dan de vraag: 'Zou er meer zijn?'.

Hoeveel tijd rest er nog om hierachter te komen? De zandloper is bijna leeg in veel gevallen zonder enig besef van bestaansbewustzijn. De lagen beïnvloedingspek zijn te dik geworden. Het geloof te lichtzinnig en motorisch beleefd misschien? Of juist te rigide in daden uitgedrukt? Het vertrouwen in de democratische mechanismen te naïef? Of weer te sceptisch? Wie zijn mijn ouders of kinderen eigenlijk? Hoor ik nog wel muziek na mijn dood?    
MONSTERS HEBBEN OOK LIEFDE NODIG
Ons dochtertje Lente vat samen: Het beest is veranderd in een mens. Omdat er glinstertjes kwamen. Ze zegt meer dan ze zelf vermoedt. Ik lees op dat moment juist het volgende:

'And so we see that Babylon is a corrupt economic system that God detests and is determined to "burn with fire". The concept of Babylon is that things matter more than people. It is guided by the profit motive without thought for the consequences on one's fellow men.
On the most sinister note, the Illuminati run this system. They are the owners of the narcotics industry, tobacco industry, alcohol
industry, pornography, gambling, child sex rings, prostitution and everything else that corrupts the soul of man. They own all these things and yet they are themselves slaves to the consequences of ownership.

When we choose profit over what is morally correct than we tip the scales of justice against us. For a little gold, the Illuminati sell the souls of men to their master, Satan. They are his business partners and so they are also partners in the condemnation he is under.'
(website: www.moneyteachers.org)
The kidnapping of Haiti
28 Jan 2010

In his latest column for the New Statesman, John Pilger describes the "swift and crude" appropriation of earthquake-ravaged Haiti by the militarised Obama administration. With George W. Bush attending to the "relief effort" and Bill Clinton the UN's man, The Comedians, Graham Greene's dark novel about exploited Haiti comes to mind.

The theft of Haiti has been swift and crude. On 22 January, the United States secured “formal approval” from the United Nations to take over all air and sea ports in Haiti, and to “secure” roads. No Haitian signed the agreement, which has no basis in law. Power rules in an American naval blockade and the arrival of 13,000 marines, special forces, spooks and mercenaries, none with humanitarian relief training.

The airport in the capital, Port-au-Prince, is now an American military base and relief flights have been re-routed to the Dominican Republic. All flights stopped for three hours for the arrival of Hillary Clinton. Critically injured Haitians waited unaided as 800 American residents in Haiti were fed, watered and evacuated. Six days passed before the US Air Force dropped bottled water to people suffering thirst and dehydration.

The first TV reports played a critical role, giving the impression of widespread criminal mayhem. Matt Frei, the BBC reporter dispatched from Washington, seemed on the point of hyperventilation as he brayed about the “violence” and need for “security”. In spite of the demonstrable dignity of the earthquake victims, and evidence of citizens’ groups toiling unaided to rescue people, and even an American general’s assessment that the violence in Haiti was considerably less than before the earthquake, Frei claimed that “looting is the only industry” and “the dignity of Haiti’s past is long forgotten.” Thus, a history of unerring US violence and exploitation in Haiti was consigned to the victims. “There’s no doubt,” reported Frei in the aftermath of America’s bloody invasion of Iraq in 2003, “that the desire to bring good, to bring American values to the rest of the world, and especially now to the Middle East... is now increasingly tied up with military power.”

In a sense, he was right. Never before in so-called peacetime have human relations been as militarised by rapacious power. Never before has an American president subordinated his government to the military establishment of his discredited predecessor, as Barack Obama has done. In pursuing George W. Bush’s policy of war and domination, Obama has sought from Congress an unprecedented military budget in excess of $700 billion. He has become, in effect, the spokesman for a military coup.

For the people of Haiti the implications are clear, if grotesque. With US troops in control of their country, Obama has appointed George W. Bush to the “relief effort”: a parody surely lifted from Graham Greene’s The Comedians, set in Papa Doc’s Haiti. As president, Bush’s relief effort following Hurricane Katrina in 2005 amounted to an ethnic cleansing of many of New Orleans’ black population. In 2004, he ordered the kidnapping of the democratically-elected prime minister of Haiti, Jean-Bertrand Aristide, and exiled him in Africa. The popular Aristide had had the temerity to legislate modest reforms, such as a minimum wage for those who toil in Haiti’s sweatshops.

When I was last in Haiti, I watched very young girls stooped in front of whirring, hissing, binding machines at the Port-au-Prince Superior Baseball Plant. Many had swollen eyes and lacerated arms. I produced a camera and was thrown out. Haiti is where America makes the equipment for its hallowed national game, for next to nothing. Haiti is where Walt Disney contractors make Mickey Mouse pjamas, for next to nothing. The US controls Haiti’s sugar, bauxite and sisal. Rice-growing was replaced by imported American rice, driving people into the cities and towns and jerry-built housing. Years after year, Haiti was invaded by US marines, infamous for atrocities that have been their specialty from the Philippines to Afghanistan.

Bill Clinton is another comedian, having got himself appointed the UN’s man in Haiti. Once fawned upon by the BBC as “Mr. Nice Guy... bringing democracy back to a sad and troubled land”, Clinton is Haiti’s most notorious privateer, demanding de-regulation of the economy for the benefit of the sweatshop barons. Lately, he has been promoting a $55m deal to turn the north of Haiti into an American-annexed “tourist playground”.

Not for tourists is the US building its fifth biggest embassy in Port-au-Prince. Oil was found in Haiti’s waters decades ago and the US has kept it in reserve until the Middle East begins to run dry. More urgently, an occupied Haiti has a strategic importance in Washington’s “rollback” plans for Latin America. The goal is the overthrow of the popular democracies in Venezuela, Bolivia and Ecuador, control of Venezuela’s abundant oil reserves and sabotage of the growing regional cooperation that has given millions their first taste of an economic and social justice long denied by US-sponsored regimes.

The first rollback success came last year with the coup against President Jose Manuel Zelaya in Honduras who also dared advocate a minimum wage and that the rich pay tax. Obama’s secret support for the illegal regime carries a clear warning to vulnerable governments in central America. Last October, the regime in Colombia, long bankrolled by Washington and supported by death squads, handed the US seven military bases to, according to US air force documents, “combat anti-US governments in the region”.

Media propaganda has laid the ground for what may well be Obama’s next war. On 14 December, researchers at the University of West England published first findings of a ten-year study of the BBC’s reporting of Venezuela. Of 304 BBC reports, only three mentioned any of the historic reforms of the Chavez government, while the majority denigrated Chavez’s extraordinary democratic record, at one point comparing him to Hitler.

Such distortion and its attendant servitude to western power are rife across the Anglo-American corporate media. People who struggle for a better life, or for life itself, from Venezuela to Honduras to Haiti, deserve our support.
www.johnpilger.com
29 januari 2010
Israeli mind-scanner may take over US airports
Fri, 29 Jan 2010  
    
As part of stringent measures to beef up airport security, US authorities may use an Israeli-made mind-reading scanner that allegedly predicts whether a passenger is a potential threat or not.

The Transportation and Safety Administration (TSA) and the Homeland Security are considering the installment of a controversial mind-reading system, that was recently developed by the Israeli-based WeCU Technologies, in all American airports, AP reported on Thursday.

The device, which functions by blending high computer technology and behavioral psychology, is essentially designed to "get inside the evildoers head" without the subject's knowledge and prevent him or her from placing the lives of fellow travelers in jeopardy.

According to WeCU Technologies CEO, Ehud Givon, people cannot help reacting mechanically to recognizable images that suddenly appear in unfamiliar places.

With that in mind, the system aims to project images onto airport screens, such as symbols affiliated with a terrorist group or signs only a terrorist would recognize.

Givon said while the WeCU system would use humans to do some of the observing, it would rely largely on concealed cameras or covert biometric sensors that can distinguish a rise in body temperature and heart rate, however slight it may be.

“One by one, you can screen out from the flow of people those with specific malicious intent,” Givon claimed.

The controversial device has sparked an outcry among civil rights groups, who argue that a system that combs through your brain to look for evil intentions is "Orwellian" and akin to "brain fingerprinting."

The groups note that the US should not follow in Israeli footsteps with regards to Airport security. At the Ben-Gurion Airport in Israel, Jewish Israelis pass through smoothly, while Arab Palestinians are taken aside for closer interrogation or even strip searches.

The US is already subjected to wide-spread controversy over the appliance of full body scanners, which according to critics, are in violation of child protection laws as well as the right of travelers to privacy.
www.presstv.ir
Wat mij zo verbaast is de totale apathie waarmee de meerderheid van de mensen de inperking van haar vrijheid ondergaat. Met name de lichamelijke integriteit en privacy worden in rap tempo aangetast. De idiote scanmogelijkheden op vliegvelden zijn nog maar het begin, vermoed ik. Je zou zeggen dat er nu met internet informatie beschikbaar is die mensen met enig besef van verantwoordelijkheid voor de eigen vrijheid en die van hun kinderen, in beweging zet. In ieder geval tot nadenken stemt. Misschien komt het bij mij doordat ik buiten de kaders leef. Met kaders bedoel ik dan grenzen van gedragsvereisten. Ik ondervind weinig tot geen last van superieuren die mijn leven financieel, politiek, mentaal en/of spiritueel beïnvloeden. Ik ben goed opgeleid, functioneer sociaal ook redelijk, betaal belasting en benader een ieder initieel vriendelijk, openminded voor hun belevingswereld. Mochten er verschillen van perceptie zijn, op het leven, op mijn keuzes voor nader contact of juist afwijzing van nader contact, so be it. Ik zal mij uitspreken en waar mogelijk de ander zijn of haar werkelijkheidsbeleving gunnen. Helaas is dit niet altijd wederzijds. Zodra ik vanuit mijn ervaringen, met name die vanuit mijn buitenlichamelijke waarnemingen, ideeën opper wordt het gesprek snel afgeleid naar meer mainstream belevenissen.
Goed, alweer zo'n prettig bericht:
Zo, daar knapt een mens van op. Valt allemaal reuze mee toch? Even relaxed op vakantie en dan tot op je botten en genitaliën gescand worden, dat ging nog wel. 'Ach wat heb ik te verbergen? Mijn reet is wat dik en Henk staat thuis ook wel eens naakt onder de douche'. Tja, maar waar denk jij eigenlijk aan Truus? Willen we graag weten. Botten  en vlees zijn voor ons niet genoeg. Wat zit er in Henk zijn kop Truus?  Is Henk al gechipt trouwens Truus? Kunnen we zijn pornobehoefte ook meteen controleren. Anders nog iets? Vaccinatieprikje voor de kleinkinderen misschien? Chipje erbij doen? Lekker makkelijk.  
Verder nog maar even een kijkje in de keuken van het Amerikaanse NWO Rijk. Nemen ze, na Iran, Venezuela op de korrel? Staan 'onze jongens' al klaar? Scant iemand de kop van Obama op tijd? Het kan hoor, met 'de kennis van nu en die van de toekomst'!
r e a g e r e n ?
Let op. Reacties kunnen geplaatst worden in dit BLOG.
12 februari 2010
Goed nieuws. Mijn schilderij 'g d' is verkocht. Ook een nieuwe portretopdracht. Verder enkele hondendoekjes verkocht. Het nieuwe schilderij JOY (Lente in kleur) vordert. Fantastische reacties van de voorbijgangers. Veel nationaliteiten, mensen reageren geweldig.
detail JOY
acrylverf, linnen
100 : 120 cm
IN UITVOERING
Binnenkort ga ik een snelschilderij maken met o.a. minister Eurlings. Hij maakt deel uit van een regering waarin de heer Balkenende de scepter zwaait. Vanochtend heb ik even een plaatje gemaakt van mijn gedachten over hem en zijn illegale Irakbeleid.
Balkenende warcriminal timemachine